De “Great Old” van de fiets -  geschiedenis in een notendop

Opgericht op 31 maart 1882, het was de tijd van de “Grand Bi”, viert deze “Great Old” dit jaar zijn honderd drieëndertig jarig bestaan. De viering is nog betekenisvoller, doordat Royal Antwerp Bicycle Club aan de basis lag van de Belgische Wielrijdersbond en onrechtstreeks tevens van de internationale wielerunie U.C.I met stichter voorzitter Emile de Beukelaer (1900-1922). Van de zeven clubs die de KBWB hebben gesticht is RABC nog de enige 'overlevende'.

Hoe het groeide
Enkele jongelingen hadden gebruik gemaakt van een grote houten tweewieler, in het bezit van Emile Van Migem, om per fiets te leren rijden. Weldra bezat ieder van hen, een splinternieuwe “bicycle” (tweewieler, met pedalen voortbewogen, waarvan het voorste wiel zeer groot was en tevens de drijfkracht voortbracht terwijl het achterwiel zeer klein was).

Op vrijdag 31 maart 1882 maakten Alfred Lynen, Emile en Artur Van Migem, Eduard en Arthur Wolfs, Charel Pfeiffer en Albert Dineur, een uitstap naar Lier.  Er dienden acrobatentoeren aangewend te worden om heelhuids de 16 km af te leggen, die de Sinjorenstad van de Pallieterstad scheiden. Na uitgeblazen te hebben en wat over en weergepraat met een goed glas seef, werd het idee geopperd een club te stichten. De zeven durvers, studenten aan het Kon. Atheneum te Antwerpen, noemden de eerste Belgische wielerclub: Antwerp Bicycle Club.  Na het kiezen en goedkeuren van de benaming, werd onmiddellijk het bestuur samengesteld, en daar er zeven stichters waren, zouden zij ook allen in het bestuur zetelen, en wel als volgt: voorzitter: A. Lynen; secretaris: E. Van Migem; penningmeester: A. Wolfs; commissarissen: A. Van Migem; A. Dineur; E. Wolfs en C. Pfeiffer.
Weldra kwamen zich nieuwe leden aansluiten.  In de loop van het jaar 1882, werden aangenomen: Emile de Beukelaer (de Tom Boonen uit de jaren 1880), C. Stappers, A. Van Peborgh, T. Bal, C. Soetens, M. Van Den Abeele, E. Aerts en L. Hebbelinckx. Tot 1924 telde A.B.C. het meest aangesloten leden bij de B.W.B.

Onder voorzitterschap van Emile de Beukelaer (1893-1902 en 1920-1922), nam ABC haar grootste vlucht. Dankzij zijn ontwerp werd de eerste velodroom van Zurenborg opgericht en telde ABC in 1895-1896 tot 885 leden. De club beschikte toen over een jaarlijks budget van 20.000 frank. In 1900 werd Emile de Beukelaer stichter-voorzitter van de UCI. Deze functie zou hij vervullen tot aan zijn in overlijden in 1922.

In 1902 kwam er een scheuring in de gelederen. De afvalligen stichtten “Sport Ciclyste Anversois”.
Op 31 maart 1922, werd er ter herinnering van de stichting, een uitstap per fiets gedaan naar het lokaal Casino te Lier. Twee van de stichters, met name Emile en Arthur Van Miegem, waren van de partij. Een maand later, werd de veertigste verjaardag gevierd onder voorzitterschap van Egide Schoeters. Onder leiding van de latere bondsvoorzitter Schoeters waren in twintiger jaren talrijke vedetten aan het RABC firnament verschenen. We vernoemen o.m. wereldkampioen Rik Hoevenaars, Fons De Cat, Daghelinckx, Van Hassel, Victor Linart (die vier keer wereldkampioen zou worden achter de zware motoren) en Alois, alias Neus, De Graeve uit het Antwerpse Sint Andrieskwartier die maar liefst acht maal nationaal sprintkampioen werd.

Na 1930 kwam Jules De Winter als opvolger van wijlen Schoeters.  En toen kwam de periode dat het eerste fenomeen zijn intrede deed met Karel Kaers, de lange uit Vosselaar die in 1934 wereldkampioen werd te Leipzig.  In zijn kielzog zaten kleppers zoals Louis Duerl0o, Willy Michaux, Frans Dictus en Ward Vissers.

Achiel Van Goolen had inmiddels Rousseau als voorzitter opgevolgd en er kwam al een ander fenomeen te voorschijn. Rik Van Steenbergen zou de wielerwereld ettelijke jaren verbazen. Paul De Paepe, wereldkampioen stayers, deed eveneens zijn intrede en ook Severeyns, De Feyter en Jos Hoevenaars gingen hun steentje bijdragen.

1957 was een jaar dat geen enkele club heeft kunnen, en zal kunnen, evenaren met niet minder dan drie wereldkampioenen: Rik Van Steenbergen (beroepsrenners - Waregem), Louis Proost (Amateurs - Waregem) en Paul De Paepe (stayers - Rocourt).

RABC gaf eind jaren vijftig ook de kans aan de vrouwen om hun kunnen te tonen in de wielerwereld (wat toen nog niet algemeen ingeburgerd was). één van deze dames Yvonne Reynders zou niet minder dan 7 wereldtitels behalen. 

In de jaren zeventig zakte het aantal aangesloten profs zienderogen. Begin jaren zeventig was het voornamelijk Ronald De Witte (huidig koersdirecteur Scheldeprijs), die de clubkleuren met verve verdedigde. Half jaren zeventig zette Willy Sprangers RABC terug op de kaart met enkele Belgische titels op de piste als liefhebbers. Als prof zou deze het ook niet slecht doen met onder andere een ritoverwinning in de Ronde van Spanje.

Eind jaren zeventig was het einde zo goed als in zicht voor RABC. Het hoofdbestuur leefde in gedachte nog in de glorierijke periode (jaren) 1950/60. In de periode 1978-1983 kwam hier echter verandering in onder leiding van Luc Hommelen. Hij bracht een nieuw bestuur op de been met onder andere Freddy Helssen en Frans Huybrechts.

In de jaren tachtig groeide de club dan ook opnieuw, met als belangrijkste nieuwe renners: Marc Sprangers, Frank Verleyen, Patrick Van Staeyen (vader van Michael en Kevin), …

Eind jaren 80/begin jaren 90 begon de jeugdwerking opgestart door Frans Huybrechts (bestuurslid sinds 1983) te renderen, met het befaamde gouden klaviertje vier tot gevolg, waar naar alle ploegen op keken: Danny Sleeckx, Sels, Omloop en Glenn Huybrechts. Ondanks talrijke ingrepen van het bestuur reden deze renners echter meer tegen elkaar dan voor elkaar … maar toch schonken zij RABC  vele overwinningen in individuele wedstrijden.

Voor het seizoen 1996 werd de wielerclub DWS, Deurne Wielerspurters mee opgenomen in RABC. DWS bleef verder bestaan als organiserende club zonder renners.

Laatste Belgische Kampioen: Kevin Proost – 1996 – Juniors op de weg.

Jaren '2000: Nieuwe structuren opgelegd door de bond (A en B-clubs, semi-prof ploegen … tot op heden continentale ploegen) en het arrest Bosmans … heeft er voor gezorgd dat RABC de jeugdwerking meer en meer diende te verlaten.
Steeds meer en meer moest onze club 'opboksen' tegen de semi-profploegen, en werd het moeilijker en moeilijker om goede resultaten neer te zetten … gezien deze ploegen steeds met de betere renners aan de haal gingen.

Dieptepunt 2007 – jubileumjaar 125 jaar RABC: een belangrijke potentiële hoofdsponsor ging failliet en een twist met de ploegleiders zorgde ervoor dat bijna al onze renners ontslag namen … in de krant stond dan ook: 'Einde RABC'.

Sinds 2007 is onze club terug in volle expansie. Ondanks het feit dat we nog steeds dienen op te boksen tegen de grotere (continentale) ploegen behaalden wij de laatste seizoen steeds een top tien plaats in de Beker van België. In het afgelopen seizoen 2013 behaalde wij een zestal zeges waaronder de overwinning van Nicky Verdaasdonck in de (interclub) Grote Prijs Etienne De Wilde (Nicky won deze voor de tweede maal in zijn carrière). Tevens behaalde onze ploeg in enkele buitenlandse wedstrijden mooie ereprijzen (Nederland => eerste clubprijs, ronde in Tsjechië vijftiende in de ploegenrangschikking tussen allemaal continentale ploegen).



┬ęclear solutions 2012